پس کوچه

دلمشغولی های این روزها باعث شده بود که پاک همه چیز را فراموش کنم بخصوص اتفاقات اخیر را. یکی از دوستان تماس گرفت و با لطفی که داشت تبریک گفت. تعجب کردم! هنوز آنچه که در حال انجامش هستم به بار ننشسته پس این تبریک بابت چی بود؟!!! با کمی توضیح مرا به خودم آورد خوب خبرمسابقه عکس را فراموش کرده بودم!!! معلوم شد به تازگی روزنامه ها خبر را درج کرده اند. حالا که همه متوجه شدند شما که غریبه نیستید...

امروز خیلی جدی مشغول گرد گیری و خانه تکانی بودیم! حتما می پرسید الان چه وقت خانه تکانیه ؟ولی از آن جایی که امسال همه چیز عجیب و غریب شروع شد و تا حالا هم پیش رفته. خیلی هم برای من بی وقت نیست. تو پرونده های کاری و پزشکی به کارهایی برخوردم که یکمرتبه باعث شد که بی توجه به زمان و فضا دستم رفت به طرف اسکنر و شروع کردم به اسکن یک سری از عکس هایی که در دوران ... گرفتم . عکسی که امشب انتخاب کردم بگذارم تو صفحه. عکسی است که برای اولین بار دستم رفت روی دکمه شاتر دوربین!سال۶۵ بود و جالب اینکه همین عکس در یک جشنواره ایی انتخاب شد.اشتباه نکنید فقط رفت تو یک نمایشگاه همین...با گذشت این سال ها سطح سلیقه همه تغییر کرد از داوران جشنواره ها گرفته تا مخاطب و عکاس و هنرجو. قدیما عکاسی به نوعی فقط خلاصه شده بود در گداگرافی(البته نا گفته نماند عکسی که می بینید از عشایر کوچ نشین در تپه های گنج نامه همدان است)

 این یکی هم تو همان سال ۶۵ گرفتم. ولی باور نمی کنید بازخوانی پرونده ی خود آدم چقدر معرکه ست...

شب گذشته - در پانزدهمین جشنواره بین المللی هات داکز که در تورنتو برگزار شد جایزه بهترین مستند نیمه بلند را - فیلم روزهای بی تقویم مهرداد اسکویی- مستند ساز خوش ذوق و فیلم کوتاه ساز توانای کشورمان دریافت کرد .

این موفقیت را به فیلم ساز محترم تبریک می گویم .اما برای من  هم این خبر قشنگ و خوشحال کننده بود هم این که صبح در کمال ناباوری متوجه شدم شب گذشته بیشترین آمار بازدید کننده و هم چنین جستجو کننده  از طریق موتورهای جستجوگر را - وبلاگ حقیر داشته !!! خیلی زود متوجه شدم که تشابه اسم فیلم دوست عزیزمان مهرداد اسکویی به یکی از مطالب وبلاگم که در ماه های گذشته داشتم با تیتر روزهای بی تقویم  به صورت اتفاقی اکثر جستجو کننده های محترم را به پس کوچه آورده است . البته این حسن تصادف باعث شد که کمی خوش بین باشیم که وبلاگ گردان تنها به دنبال بازیگران نیستند و مایه ی دلگرمی و خوشبختی است که مستند سازان و کسانی که در زمینه فیلم کوتاه هم فعالیت می کنند مورد لطف قرار می گیرند . بله درشب فرخنده گذشته و موفقیت دوستان فیلم ساز صبح خوبی هم برای پس کوچه آغاز شد...