بخش بينالملل جشنواره فيلم فجر از بخش سينماي ملي و داخلي جدا شد .
از نگاه جمعي از منتقدان و سينماگران ؛ تفکيک بخش بينالملل فرصتي براي بهتر ديده شدن فيلمهاي خارجي است ؛ اما برخي معتقدند که اصولا ما چيزي به نام جشنواره بينالمللي نداريم و تنها نام آن را در پشت جشنواره فيلم فجر يدک ميکشيم.مميزي فيلم ، عدم متقاضي براي شرکت دربخش بينالملل جشنواره ، انتخاب توسط هياتي مخصوص وو... همه براين که ماجشنوارهاي بينالمللي به صورت آنچه که در دنيا مرسوم است ؛ نداريم مهر تاييد ميزند .
آزمن و خطا هميشه ما را چند گام به عقب برميگرداند.متاسفانه با هر تغييردر سيستم مديريتي تجربههاي گذشته ناديده گرفته شده و گروه جديد سعي ميکنند که تجربههايي نو داشته باشند .شما به خاطر بياوريد که آموزش و پرورش ما چقدر دستخوش تغيير و دگرگوني شده ؛ نظام قديم متوسطه ، نظام جديد ، سالي واحدي ، نظام واحدي ، نظام ترمي و... ثبات .اين کشور کي ميخواهد ثبات را تجربه کند؟؟؟ تا به کي ما در پي آزمون و خطا باشيم؟ از ديد بسياري از کارشناسان شايد تفکيک دو بخش بينالمللي وملي ،اقدامي درست و بجا باشد اما نحوه برگزاري و اجرايي کردن آن در قدم اول تا دهم آنچنان دچار مشکلات عديدهايي ميشود که بعداز چند دوره گروهي در رد اين اقدام ، دست به تجربهايي ديگر خواهند زد و در اين ميان هيچ دستاوردي که در پي نخواهد داشت جز سردرگمي مخاطب و به بازي گرفته شدنش... معلوم نيست امسال با اين جدا سازي با چه مشکلات و ناهماهنگيهايي روبرو خواهيم شد . تنها بايک نگاه خوشبينانه اميدواريم که زود قضاوت نکرده باشيم و به يک تجربه موفقيتآميز دست يابيم.
